خشک کردن ترانسفورماتور قدرت (رطوبت‌گیری از روغن)

مدت زمانی برای خشک کردن روغن وجود ندارد؛ بستگی به اندازه ترانسفورماتورها، ولتاژ نامی، شرایط و روش خشک کردن مورد استفاده، ممکن است یک دوره ۲ تا ۴ هفته نیاز باشد.

مراحلی که ترانسفورماتور ممکن است تا خشک شدن سپری نماید به تجربه و قضاوت مهندس مسئول و رویه خشک کردن بستگی دارد. نتیجه امر ابتدا بر اساس قرائت درجه حرارت و مقاومت عایقی، به‌طور منظم در تمام مراحل خشک کردن مشخص می‌شود. 

این نکته را باید در نظر داشت که مقدار عددی مقاومت به خودی خود هیچ‌گونه معیاری برای میزان خشک بودن عایقی نیست.

روند تغییرات مقاومت عایقی

قبل از شروع مراحل خشک کردن، مقاومت عایقی ممکن است به حد کافی زیاد باشد. همان‌طور که مراحل رطوبت‌زدایی ادامه دارد، مقاومت عایقی ممکن است به خاطر اول: افزایش درجه حرارت و دوم: آزاد شدن رطوبت، افت نماید. 

موقعی که درجه حرارت ثابت می‌گردد، مقاومت شروع به افزایش می‌کند. وقتی که رطوبت‌گیری به مراحل آخر خود نزدیک می‌شود، نرخ رشد مقاومت عایقی به آهستگی پائین می‌آید تا اینکه در مقدار مشخصی ثابت می‌ماند. این مقدار ثابت بر کامل شدن فرآیند خشک کردن دلالت می‌نماید.

رسم منحنی مقاومت عایقی نسبت به زمان قرائت، کار مناسبی است. همچنین درجه حرارت‌های که اندازه‌گیری می‌شوند، نیز باید ثبت گردند. درجه حرارت را می‌توان از طریق اندازه‌گیری افزایش مقاومت اهمی سیم‌پیچ‌ها نیز بررسی نمود. 

وضعیت‌هایی ممکن است پیش آید که در آن زمان آسیب‌دیدگی آب‌بندی کوتاه باشد؛ در چنین شرایطی رطوبت فرصت کافی برای ورود ندارد و بر عایق تأثیر جدی نمی‌گذارد.

در این صورت، هنگام مراحل رطوبت‌گیری می‌بایست توجه گردد که مقاومت عایقی صرفاً به خاطر افزایش درجه حرارت افت خواهد داشت و سپس عملاً ثابت باقی خواهد ماند. موقعی که این مقدار به‌طور معقول زیاد و تقریباً در مدت ۳ روز به همان حالت ثابت بماند، می‌توان ترانسفورماتور را خشک در نظر گرفت.